در حالی که ۲۵ میلیون و ۸۵۵ هزار بشکه نفت در آب‌های سرزمینی کشور معلق مانده است، سوالات بسیاری در خصوص چرایی این وضعیت در ذهن‌ها شکل می‌گیرد. آیا این سرگردانی به دلیل ناتوانی در فروش نفت و عدم توانایی در مدیریت عرضه است، یا اینکه در پس این ماجرا، اهرم‌سازی علیه منافع ملی قرار دارد؟
این‌طور که به نظر می‌رسد، هزینه‌های دِموراژ این نفت، چندین ده میلیون دلار را به خود اختصاص می‌دهد؛ رقمی که می‌تواند به راحتی به عنوان لقمه‌ای چرب برای ذی‌نفعان تبدیل شود. در این وضعیت، پاسخ به این سوال که چه کسانی از این سرگردانی بهره‌برداری می‌کنند، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.
آیا واقعاً ناتوانی در فروش نفت در حال رقم زدن این سناریو است، یا اینکه بازی‌های سیاسی و اقتصادی در پس پرده موجب این معضل شده‌اند؟ به نظر می‌رسد که در روزهای آینده، ابعاد بیشتری از این موضوع برملا شود.
