فساد در عسلویه به اوج خود رسیده است. در جدیدترین ماجرا، علیرضا جمشیدی، یکی از چهرههای شناختهشده در صنعت پتروشیمی، به دنبال خرید یک صندلی در یکی از شرکتهای زیرمجموعه هلدینگ اهداف و صندوق ذخیره فرهنگیان است. این اقدام به وضوح نشاندهندهٔ سوءاستفاده از قدرت و ارتباطات در این حوزه است.
پرداخت هزینهها به شیوهای مشکوک
طبق اطلاعات به دست آمده، هزینهٔ رشد و ارتقاء جمشیدی و همچنین انتصاب وی به عنوان مدیر مجتمع پتروشیمی، قرار است توسط پیمانکاری که خود ناظر بر پروژههاست، پرداخت شود. این موضوع به خوبی نشان میدهد که چگونه روابط فاسد در این صنعت میتواند به نفع افراد خاص عمل کند و در عین حال به منافع عمومی آسیب برساند.
این نوع فعالیتها نهتنها اعتماد عمومی را به سیستمهای اقتصادی و مدیریتی کاهش میدهد، بلکه میتواند به ایجاد یک فرهنگ فساد و رانتخواری در سطح کلان منجر شود. آیا کسی مسئولیت این تخلفات را بر عهده خواهد گرفت؟
