پالایشگاه لیشتر، این روزها به یکی از داغترین موضوعات در فضای رسانهای تبدیل شده است. هرچند که این واحد صنعتی در ظاهر به تولید و پالایش نفت مشغول است، اما عمق فساد و روابط مشکوک در آن به مراتب فراتر از آن چیزی است که به چشم میآید. از محسن غدیری، مدیر عامل سابق این پالایشگاه، تا تاجگردون، نمایندهٔ سابق مجلس، همگی در این ماجراها نقشهایی ایفا کردهاند که در نوع خود حیرتانگیز است.
پشت پردهٔ روابط مشکوک
برخی از منابع آگاه به روابط پنهانی میان غدیری و تاجگردون اشاره دارند که به نظر میرسد به سوءاستفاده از منابع عمومی و خصوصی منجر شده است. این موضوع نه تنها به اعتبار پالایشگاه لیشتر آسیب زده، بلکه باعث ایجاد بحرانهای اقتصادی و اجتماعی در منطقه نیز شده است. آیا این روابط، تنها یک تصادف است یا نشانهای از یک شبکهٔ گستردهتر فساد در صنعت نفت و پتروشیمی کشور؟
بهنظر میرسد که افشای این فسادها تنها بخشی از یک معماست. در سایهٔ نظارتهای ضعیف و عدم شفافیت در فعالیتهای اقتصادی، شواهدی از رانتخواری و پولشویی در این پالایشگاه به چشم میخورد. آیا زمان آن نرسیده که نهادهای نظارتی در این زمینه فعالتر شوند و با این فسادها مقابله کنند؟
